مهارت های فردی

” توسعه مهارت­های فردی شما را به نسخه بهتری از خودتان تبدیل می­کند. “   توسعه مهارت­های فردی به معنای تلاش برای دستیابی به حداکثر پتانسل ذاتی هر فرد است و شامل فعالیت­ هایی است که سبب شناخت و آگاهی انسان نسبت به توانایی­ های خود و ارتقاء این توانایی­

زندگی مجموعه ای از تصمیم های کوچک و بزرگ است که هریک می تواند نقش مهمی در میزان موفقیت و رضایت از زندگی داشته باشند. رشد توانایی تصمیم­­گیری به افراد احساس آزادی بیشتری می­ بخشد و موجب کنترل بهتر آنان بر زندگی شان می شود. عدم توانایی در تصمیم گیری

زندگی مجموعه­ ای از چالش های مختلف است. مهارت حل مسئله به افراد کمک می­کند تا در هنگام رویارویی با این چالش ها به تفکر پرداخته و منطقی­ ترین راه­ حل را برای مقابله با تجارب استرس­ زا برگزینند. این مهارت هم در زمینه زندگی فردی و هم در زندگی

مدیریت زمان در واقع همان برنامه ریزی و کنترل زمانی است که صرف فعالیت های مختلف می شود. این فعالیت ها شامل کار، زندگی اجتماعی، خانواده، تفریح و سرگرمی و غیره می شود. هدف از این کار افزایش کارایی فردی و داشتن فرصت بیشتر برای اهداف مهم زندگی و همچنین

دنیای امروزی، دنیای تبادل بی وقفه اطلاعات است. رسانه های جمعی و نرم افزارهای ارتباطی همگی ما را به دریای بی کرانی از اطلاعات متصل می کنند. این اطلاعات عموماً با هدف قبولاندن یک باور، ایده و یا سوگیری خاص به ما عرضه می­ شوند. تبلیغ انواع کالاها، اخبارشبکه های

انسان یک موجود اجتماعی است که نه صرفاً برای داشتن یک زندگی با کیفیت بلکه برای بقا محتاج برقراری ارتباط موثر با دیگران است. بدون ارتباط با سایر انسان ها پاسخگویی به نیازهای اساسی افراد امکان پذیر نیست. ارتباط موثر در واقع انتقال صحیح، بی نقص و کامل پیامی است

در مقاله ارتباط موثر، مفاهیم کلی ارتباط موثر و نحوه برقراری آن مورد بررسی قرار گرفت. در این مطلب قصد داریم تا نحوه به کار گیری این مهارت در محیط حرفه ای را به طور خلاصه مورد بررسی قرار دهیم.     توصیه های زیر می تواند در موقعیت های

شاید بتوان گفت نظریه تحلیل رفتار متقابل کاملترین و کاربردی ترین نظریه روانشناسی برای خودآگاهی و خود درمانی و در پی آن حل تعارضات بین فردی و اصلاح الگوهای رفتاری، خصوصا روش های ارتباط بین فردی است. با یادگیری و به کار بستن این نظریه به خودشناسی عمیقی دست می

استقلال فردی توانایی جدایی از خانواده و ایفای نقش به صورت مستقل از آنها، در مقایسه با سایر هم سن و سالانمان است. توانایی ترک خانه، ساختن یک زندگی، هویت، هدف و تعیین مسیری که منحصرا وابسته به حمایت و منطبق با مسیر زندگی والدینمان نیست یعنی استقلال.